Κυριακή, 8 Νοεμβρίου 2009

Ονειράμα - Οι φόβοι του πρίγκιπα










Κι αν όλα τ'άλλαζα, δε θ'άλλαζα τη διαδρομή
Kι αν όλα τα'χανα, πάλι απ΄την αρχή
Παλάτια θα'χτιζα, κι ας χάνονταν σε μια στιγμή
Τραγούδια θα'κρυβα, μέσα στη βροχή..
Κι αν όλα ήσουν εσύ...
Κι αν λίγο πίστευες μπορεί ,
Οι φόβοι του πρίγκηπα, να'ταν αφορμή
Για όνειρα γλυκά και παραμύθια αληθινά
Γλυκιά μου ζωγραφιά..

Άραγε μπορεί κάθε μας στιγμή να μας αγκαλιάζει αιώνια;
Αραγε γιατί μια γλυκιά στιγμή να μη κρατάει χίλια χρόνια;

Ξεχνάς, γελάς, ποιός σου'μαθε έτσι ν'αγαπάς;
Μεθάς και την αλήθεια μας τολμάς κερνάς..
Μεσ' το σκοτάδι ξεγλιστράς
Κι εμάς, mέσα στο γκρίζο μας πετάς,
Πού πας; Ποιά ξένα μάτια θα φιλάς;
Χρωστάς.. Ενα "εμείς" μη το ξεχνάς... (χ2)

Κι αν όλα ήταν εκεί, χαθήκαμε
Μα στη στροφή πάλι βρεθήκαμε, σαν προσευχή
Σαν κύμα που η στεριά, πάντα προσμένει κι είναι εκεί
Σαν ψέμα που ήξερες μόνο εσύ..

Άραγε μπορεί κάθε μας στιγμή να μας αγκαλιάζει αιώνια
Αραγε μπορεί μια γλυκιά στιγμή να μη κρατάει χίλια χρόνια

Ξεχνάς, γελάς, ποιός σου'μαθε έτσι ν'αγαπάς;
Μεθάς και την αλήθεια μας τολμάς κερνάς..
Μεσ' το σκοτάδι ξεγλιστράς
Κι εμάς, mέσα στο γκρίζο μας πετάς,
Πού πας; Ποιά ξένα μάτια θα φιλάς;
Χρωστάς.. Ενα "εμείς" μη το ξεχνάς... (χ2)


Στίχοι: Θοδωρής Μαραντίνης
Μουσική: Ονειράμα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου