Κυριακή, 11 Σεπτεμβρίου 2011

De Facto - Χωρείς εσένα




Έγιναν όλα ξαφνικά
και ούτε που πρόλαβα να αρχίσω
Κάτι να πω να σου μιλήσω
ούτε ένα γεια

Και δεν θυμάμαι πια πολλά
μα απ την δουλεία όταν γυρνούσες
Θυμάμαι ακόμα πως γελούσες
και εγώ σε αγκάλιζα σφιχτά

Ήταν οι μέρες μας μισές
ήταν τα βράδια μετρημένα
Σαν των ανθρώπων τις ζωές
άδικες και περαστικές

Μα έμαθα να ζω χωρείς εσένα
Και δεν έχω ανάγκη πια κανέναν
Αφού δεν έχω πια εσένα

Περνά ο καιρός και είμαι πια
κοντά στα χρόνια τα δικά σου
Και νιώθω ακόμα την σκιά σου
να με ακουμπά

Θα θελα να σουνα εδώ
για να με δεις να μεγαλώνω
και να΄χα ακόμα λίγο χρόνο
για να σου πω πως σ’ αγαπώ

Είναι οι λύπες και οι χάρες
Δίο μονοπάτια μπερδεμένα
Μα των ανθρώπων οι ψυχές
δεμένες και παντοτινές

Μα έμαθα να ζω χωρείς εσένα
Και δεν έχω ανάγκη πια κανέναν
Αφού δεν έχω πια εσένα

Πριν ξημερώσει το πρωί
Σου στέλνω τούτο το τραγούδι
Να ταξιδέψει σα λουλούδι
Στου παράδεισου τα λιβάδια να σε βρει..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου