Ειρήνη Δούκα & Greggy K - Η αγάπη λένε

Τι τελευταία χρονιά η αγάπη
Θα μου θυμίζει αυτό που ήσουν εσύ
Τι τελευταία χρονιά η αγάπη
θα μου θυμίζει αυτό που ήσουν εσύ
Ένα χαμόγελο που έγινε δάκρυ
Τραγούδι μισό που έχεις κλέψει τις νότες εσύ

Τι τελευταία χρονιά η αγάπη
Δεν είχε όνομα δεν είχε φωνή
Είχε μοναχά την δική μου ανάγκη
Να νιώσεις με μένα ένα
Και εγώ να γίνομαι εσύ

Η αγάπη ,η αγάπη είναι ότι δεν είσαι εσύ
Εσύ είσαι χιόνι
Η αγάπη, η αγάπη είναι καλοκαίρι
Μα εσύ είσαι άλλη εποχή
Η αγάπη, η αγάπη είναι ότι δεν είσαι
Εσύ που με σκοτώνεις
Η αγάπη, η αγάπη λένε πως δεν έχει
Τέλος και αρχή

Τι τελευταία χρονιά η αγάπη
θα βρήκε κάποιον άλλον να ερωτευτεί
Βαρέθηκε να την συγκρίνω με κάτι
Μεθυσμένες νύχτες που σπανέ
Σαν φτηνό γυαλί

Η αγάπη ,η αγάπη είναι ότι δεν είσαι εσύ
Εσύ είσαι χιόνι
Η αγάπη, η αγάπη είναι καλοκαίρι
Μα εσύ είσαι άλλη εποχή
Η αγάπη, η αγάπη είναι ότι δεν είσαι
Εσύ που με σκοτώνεις
Η αγάπη, η αγάπη λένε πως δεν έχει
Τέλος και αρχή

Η αγάπη ,η αγάπη είναι ότι δεν είσαι εσύ
Εσύ είσαι χιόνι
Η αγάπη, η αγάπη είναι καλοκαίρι
Μα εσύ είσαι άλλη εποχή
Η αγάπη, η αγάπη είναι ότι δεν είσαι
Εσύ που με σκοτώνεις
Η αγάπη, η αγάπη λένε πως δεν έχει
Τέλος και αρχή

Στίχοι: Ειρήνη Δούκα & -Greggy K
Μουσική: Greggy K

Αγάπη τη λένε - Δημήτρης Κοργιαλάς Feat. Ανδριάνα Μπάμπαλη & Θοδωρής Μαραντίνης

Αγάπη τη λένε και ψάχνω να τη βρω

Στα στάχυα,στα βράχια,στο χώμα,στο νερό

Σε μαύρους κρατήρες,σε θάλασσες λευκές

Με χάδια καράβια και γλάρους πειρατές

Αγάπη τη λένε και ψάχνω να τη βρω

Στον Έβρο,στη Κρήτη ,στο καθαρό ουρανό

Στη θλίψη της πόλης,στο τραμ και στο μετρό

Στη κόλαση μέσα και δίπλα στον Θεό

Αν ποτέ τη δείτε να περνά απο'δω

Πείτε μου πως είναι να την φανταστώ

Μάλλον θα φοράει φόρεμα λευκό

Ψάχνω την αγάπη,ψάχνω να τη βρω

Αγάπη τη λένε και ψάχνω να τη βρω

Με άδεια βαλίτσα και τρέλα στο μυαλό

Με λάδι και αλμύρα,με μια φέτα ψωμί

Με γέλια από μπύρα και δάκρυ από ρακί

Αγάπη τη λένε και ψάχνω να τη βρω

Με βάρη,με χρέη,με κόμπο στο λαιμό

Με χάρτινες σφαίρες,με σύννεφα φιλιά

Με ωραίες παρέες και ορθάνοιχτη αγκαλιά

Πείτε μου πως είναι να την φανταστώ

Μάλλον θα φοράει φόρεμα λευκό

Ψάχνω την αγάπη,ψάχνω να τη βρω

Στίχοι: Θάνος Παπανικολάου

Μουσική: Δημήτρης Κοργιαλάς

Μιάμιση μέρα - Θεέ μου πως μπόρεσε

Θεέ μου πως μπόρεσε να με ξεχάσει, 

θεέ μου πως μπόρεσε να μ'αρνηθεί;

 Αυτά που μου' λεγε έχουν περάσει 

σαν ένα όνειρο έχουν χαθεί. 

Εγώ της έδωσα αγάπη μόνο 

κι αυτή για μένα τώρα γελά,

κι αν την αγάπησα δεν μετανιώνω 

θέλω μονάχα να' ναι καλά. 

Δεν την πίκρανα ποτέ μου 

μα με πρόδωσε θεέ μου. 

Γκρέμισε τα όνειρα μου 

και μου πήρε την χαρά μου. 

Θεέ μου την πίστεψα 

κι όμως προδόθηκα, 

δεν το περίμενα να γελαστώ, 

για την αγάπη της και εγώ σταυρώθηκα 

και βασανίστηκα σαν τον Χριστό. 

 Άραγες θεέ μου θα με θυμάται, 

μήπως μετάνοιωσε με τον καιρό; 

Κι αν θέλει να'ρθει να μην φοβάται, 

όσο και αν έφταιξε την συγχωρώ. 

Δεν την πίκρανα ποτέ μου 

μα με πρόδωσε θεέ μου. 

Γκρέμισε τα όνειρα μου 

και μου πήρε την χαρά μου. 

 Θεέ μου δεν θέλω κακό να πάθει, 

ότι και αν μου κανε την αγαπώ, 

κι αν η αγάπη της για εμένα εχάθη 

εγω την σκέφτομαι και την ζητώ. 

Μπροστά στα μάτια μου είναι η μορφή της 

κι όπου κοιτάζω αυτή θωρώ, 

μαχαίρι δίκοπο η ανάμνηση της 

κι ως πότε θεέ μου θα καρτερώ. 

Δεν την πίκρανα ποτέ μου 

μα με πρόδωσε θεέ μου. 

Γκρέμισε τα όνειρα μου 

και μου πήρε την χαρά μου. 

Στίχοι-Μουσική: Στέλιος Μπικάκης 

Πρώτη εκτέλεση: Στέλιος Μπικάκης

Γιώργος Καραδήμος - Άγρυπνο κώμα

Πριν κλάψεις για μας

είσαι αλλού

κ' αγαπάς

δεν χάνεις καιρό

ρε τι καρδιές

κρύβει ο κόσμος αυτός

Δεν θα πάρω εγώ αυτό το χάπι

να σε ξεπεράσω με άλλη αγάπη

έπεσα βαριά σε άγρυπνο κώμα

Δεν ακούω χαρές δεν βλέπω χρώμα

μονός το περνάω σε ένα στρώμα

μάτια δίχως φως σε άγρυπνο κώμα

Και αν θέλεις να κάνω ότι εσύ γιατί σε συμφέρει

δεν θα σου κάνω τη χάρη ψυχρό μου αστέρι

όπως πληγώνει η ζωή μπορεί και συνεφέρει

Εγώ θα ξυπνήσω καθώς με φυσάει το αγέρι

και θα κρατάω ότι νιώθω στο κρύο μου χέρι

μόνος μου θα γιατρευτώ, η ψυχή μου όπως ξέρει

Πριν κλάψεις για μας

είσαι αλλού

κ' αγαπάς

δεν χάνεις καιρό

ρε τι καρδιές

κρύβει ο κόσμος αυτός

Στίχοι: Sunny Μπαλτζή

Μουσική: Γιώργος Καραδήμος

Απόστολος Βαλαρούτσος - Μετά ξύπνησα

Είδα ένα κόσμο όμορφο, γλυκό

είδα μακρυά να φεύγει το κακό

είδα σου λέω κάτι που απ το νου μου

δεν θα το βγάλω

είδα μια πόλη ανθρώπινη ζεστή

ανοίγει η πόρτα αυτή που ήταν κλειστή

είδα πολύ να νοιάζεται ο ένας για τον άλλο

κι είδα τους άστεγους να βρίσκουν

όλοι στέγη και τροφή

κι άγνωστη λέξη να είναι η καταστροφή

Κι είδα ν΄ ανθίζουνε λουλούδια

μέσα από τα μπετά

και μετά και μετά

μετά ξύπνησα

Είδα την κάθε μέρα Κυριακή

είδα μια γκρεμισμένη φυλακή

είδα πολιτικούς να λένε όλη την αλήθεια

είδα τα λάθη μοιάζανε σωστά

είδα να παίρνουμε ξανά μπροστά

είδα να τρέχουν όλοι 

όταν φωνάζει ένας βοήθεια

κι ειδα τα μέρη που μεγάλωσα

πως ήτανε παλιά

σαν οπτασία μια φιλοξενη αγκαλιά

Κι είδα το σώμα μου ελαφρύ

πάνω από δάση να πετά

και μετά και μετά

μετά ξύπνησα

Γιατί όνειρο ήταν μόνο

όνειρο

γιατι όνειρο να ναι μόνο

όνειρο

Είδα το τέλος πάλι σαν άρχη

είδα να μην λυπάμαι στην βροχή

είδα ειδήσεις κι ήτανε καλά όλα τα νέα

είδα τριγύρω φάτσες γελαστές

καρδιές στο όνειρο πιστές

είδα τον κοσμο μια τεράστια παρέα

κι είδα τον πόνο 

να μην έχει σημασία πια καμμιά

κι αγνωστες λέξεις να ναι

το κέρδος κι η ζημιά

Κι είδα τα ωραία στη ζωή

δεν τ΄αγοράζαν τα λεφτά

και μετά και μετά

μετά ξύπνησα

μετά ξύπνησα

Κι είδα που γύρισες και σύ

και πως βρεθήκαμε ξανά 

και μετά και μετά

Στίχοι/Μουσική :Απόστολος Βαλαρούτσος

Υπόγεια Ρεύματα - Τρέμει η ζωή

Είδα πολλά στο δρόμο μου πρόσωπα ραγισμένα, 

είδα τους φίλους σιωπηλούς μάτια κατεβασμένα

παραθυρόφυλλα κλειστά και πόρτες σφαλισμένες,

άδεια κορμιά να σέρνονται σε πόλεις τρομαγμένες.

Είδα τη νύχτα να ΄ρχεται σαν αγκαλιά μητέρας

το φως να παίρνει τη ματιά στα σύνορα της μέρας,

είδα πως είναι να ξεχνάς για να σωθείς, να μην πονάς,

μονάχος σου να κουβαλάς τα λάθη αυτών που αγαπάς.

Τρέμει η ζωή και χαίρεσαι κι όλο νομίζεις φτάνεις 

μα όπου και να καίγεσαι την ίδια φωτιά θα κάνεις.

Είδα ελπίδες κι όνειρα στον πίνακα να σβήνουν

και όλες τις δυνάμεις μου πίσω να με αφήνουν,

είδα μια αχτίδα να περνά στης μοναξιάς τα βάθη,

ναυάγια να γίνονται οι αλήθειες και τα πάθη.

Στίχοι-Μουσική : Υπόγεια Ρεύματα 

Δημήτρης Λιόλιος - Οτι αγάπησα

Λίγο ακόμα εδώ

στη γνώριμη αγκαλιά

δεν είναι όπως παλιά

Μπροστά θέλω να δω

μα κόβεται η μιλιά

δεν είναι όπως παλιά

Μια βόλτα μες στο φως

κ απομακρύνομαι απλώς

Ακόμα φοβάμαι δυστυχώς

Και εγώ που δε μου χάλασα ποτέ χατίρι

Υψώνω πρώτος το ποτήρι

Σε ότι πρόδωσα να πιω

Ο χρόνος ξέρει τ’ όνομα μου

Γαλήνιος βλέπει, να τινάζω τα φτερά μου

μέσα στον άγριο καιρό

Σε ο,τι αγάπησα

εκεί θέλω ν’ αφεθώ...

Μια φορά

Μια ζωή

που όμως ξέχασα να ζω

Δρόμο ανοίγει ο πόνος για τον ουρανό

Μα μένω εδώ ,σ'αυτο το λίγο

απ ο,τι χάθηκε πια θα ξεφύγω

Ο,τι αγάπησα, ξανά θέλω να βρω

...να βρω...

Λίγο ακόμα εδώ

στης σκέψης μου τη ζάλη

Έξω χειμώνιασε και πάλι

Εγώ ν’απαξιώ

και να με κρίνουν οι άλλοι

των έμμονων μου οι παπαγάλοι

Ζωή, που χει χιλιάδες όψεις

όσες των φίλων οι απόψεις

στη μπόρα, άλλη μια και εγώ

και όπως τη μέρα έξω κοιτάζω

μ’αυτόν τον κόσμο ,πια τρομάζω

Θέλω να μείνω κι άλλο άδω

Σ’αυτήν την γνώριμη αγκαλιά

τον τρόπο μου, να ξαναερωτευτώ

Μια φορά

Μια ζωή

που όμως ξέχασα να ζω

Δρόμο ανοίγει ο πόνος για τον ουρανό

Μα μένω εδώ ,σ'αυτο το λίγο

απ ο,τι χάθηκε πια θα ξεφύγω

Ο,τι αγάπησα, ξανά θέλω να βρω

...να βρω...

Στίχοι / Μουσική: Δημήτρης Λιόλιος

Έμμονο Γκρίζο - Όπου Χαθείς

Μες της βροχής την κρύα κόψη 

Εκεί που χόρταινες αγάπη 

Κάτω απ του ονείρου μου την έλξη 

Όπου χαθείς και όποιος σε αντέξει 

Και όπως σε βλέπω να μακραίνεις 

Τα μεσημέρια κάτι ψάχνεις 

Τα βράδια κόκκινα αστερία 

 Καίνε στο φως τους ότι φτιάχνεις 

Γεμάτο πόλης το μυαλό σου 

Και απ τις ταράτσες δίχως θεά 

Εκεί που χόρταινες αγάπη 

Θυμάσαι αν ήμασταν παρέα 

 Λες πως ψάχνεις τα όνειρα σου 

 Και με ξεχνάς όταν ξυπνάς 

Και αν βρήκα κάτι στο όνομα σου 

Και διπλά σου βρήκα στεριά 

 Μα είσαι μακριά 

 Τρομαγμένοι σου οι φίλοι 

Σε έχουν αφήσει σε ότι υπάρχεις 

Σε ότι δεν χάρισες για να έχεις 

Και σε όση αγάπη σου είχα στείλει 

Ας το ραδιόφωνο να παίζει 

Παψε να λάμπεις στο σκοτάδι 

Τα χεριά πάνω στο τραπέζι 

Δεν έχει φως και αυτό το βραδύ 

Λες πως ψάχνεις τα όνειρα σου 

 Και με ξεχνάς όταν ξυπνάς 

Και αν βρήκα κάτι στο όνομα σου 

Και διπλά σου βρήκα στεριά 

 Μα είσαι μακριά 

Πολύ μακριά, είσαι μακριά… 

 Στίχοι / Μουσική : Έμμονο Γκρίζο

Χρήστος Θηβαίος & Αργύρης Λούλατζης - Ονειρομάγια

Ξέσπασε βροχή και ονειρομάγια

πρόσωπά μου άγια θα' ρθω να σας βρω

και μεσάνυχτα στων άστρων τη δροσιά

τα απόκρυφα του κόσμου θα γεννώ

Σε ονειρομάγια θα χαθώ

τις ψυχές θα ενώσω και θα σε κρατώ

Πρώτη μου ζωή και πρώτη μου αγάπη

σε κρυσταλλένιο δάκρυ θα σ' ονειρευτώ

Κι αν θα δω καιρό που αντίο θα σου πω

σαν πορφυρό νερό τη γεύση σου κρατώ

Σε ονειρομάγια θα χαθώ

τις ψυχές θα ενώσω και θα σε κρατώ

Στίχοι/Μουσική : Αργύρης Λούλατζης

Ιορδάνης Σιδηρόπουλος - Θα σε Ξαναδώ

Θέλω να γράψω δυο λόγια να σου πω 

Πως εγώ μακρυά σου δεν μπορώ

Βλέπω τον χρόνο να περνά δίχως νόημα κανένα

Όλα γύρω μου μοιάζουν τόσο ψεύτικα

Θα σε ξαναδώ μέσα σε όνειρα τρελά

Κάποιας άνοιξης φιλιά, σε ταξίδια μακρινά

Θα με ξαναδείς σε εικόνες ξεφτισμένες

Σε χαμόγελα παλιά, σε μιαν άγνωστη αγκαλιά

Όπου να πάω, όπου και να σταθώ

Είσαι στο μυαλό μου είσαι πάντα εδώ

Τρέμω και θέλω να σε ξαναδώ

Χωρίς εσένα πως να ονειρευτώ

Στίχοι/Μουσική: Ιορδάνης Σιδηρόπουλος

Όλα η αγάπη - Δημήτρης Κοργιαλάς & BEROLINA

Όλα η αγάπη τα θέλει

Όλα τα ζήτα

Σε πιάνει μια μέρα απ’ τό χέρι

Έτσι ξαφνικά

Ανοίγει όλα τα φώτα

Τα παράθυρα

Στολίζει τους τοίχους με αστερία

Σε ντύνει με όνειρα

Όλα η αγάπη τα θέλει

Τα πάντα η αγάπη μπορεί

Πετρά να κάνει το δάκρυ

Σταχτή τη γη

Όλα η αγάπη τα θέλει

Όλα θα τα δώσεις και συ

Τίποτα να μη σου μείνει

Όταν θα έρθει η βροχή…

Όλα η αγάπη τα θέλει

Όλα τα ζητά

Και αν θέλεις σου δίνει μαχαίρι

Σε ρίχνει στο πάτωμα

Σου σπάει τη καρδιά σε κομμάτια

Σε πνίγει στα δάκρυα

Και ύστερα μόνο σε αφήνει

Στα πιο σκοτεινά νερά

Όλα η αγάπη τα θέλει

Τα πάντα η αγάπη μπορεί

Πετρά να κάνει το δάκρυ

Σταχτή τη γη

Όλα η αγάπη τα θέλει

Όλα θα τα δώσεις και συ

Τίποτα να μη σου μείνει

Όταν θα έρθει η βροχή…

Στίχοι Μουσική : Δημήτρης Κοργιαλάς

Τα Μαύρα πουλιά - Δημήτρης Κοργιαλάς

Τα Μαύρα πουλιά πετάνε μίλια μακριά μακριά πετάνε

Χτυπούν τα φτερά , αφήνουν πίσω φωτιά μακριά πετάνε

Στα νέα που ακούς λένε πως πάνε σ’ αυτούς που τραγουδάνε

Σε μανές και γιους που κουβαλάνε σταυρούς μακριά πετάνε

Τα Μαύρα πουλιά πετάνε μίλια μακριά μακριά πετάνε

Αφήνουν κραβιές, μας κλεβουνε τις σιωπές μακριά πετάνε

Κοιτούν τα παιδιά που παίζουν στην γειτονία κοντά τους πάνε

Αρκεί μια μάτια στοχεύουν μες στη κάρδια και τα χτυπάνε

και τα χτυπάμε… και τα χτυπάμε….μακριά πετάνε ….

μακριά πετάνε ….

Τα Μαύρα πουλιά πετάνε μίλια μακριά μακριά πετάνε

Χτυπούν τα φτερά , αφήνουν πίσω φωτιά μακριά πετάνε

Μια μέρα και συ θα δεις τα μαύρα πουλιά να σε κοιτάνε

Πες μου ένα γεια για τελευταία φορά θα σε θυμάμαι

θα σε θυμάμαι….. θα σε θυμάμαι….. μακριά πετάνε ….

μακριά πετάνε ….

Στίχοι Μουσική : Δημήτρης Κοργιαλάς

Γιώργος & Σταύρος Μυλωναδάκης - Δε θα σε ξαναδώ

 Δε θα σε ξαναδώ

Είναι λάθος να επιμένω

τώρα πια δεν είσαι εδώ

όμως θα 'θελα να ξέρεις

είχα κι άλλα να σου πω.

Ψάχνω τρόπο να ξεφύγω

στον εαυτό μου το χρωστώ

πόσο βιάστηκα μαζί σου

και τώρα ξέρω πια δε θα σε ξαναδώ

ξέρω πως δεν είσαι πια εδώ

τα' όνειρο τελειώνει κάπου εδώ

κάπου εδώ.

Όλα είναι μια ιδέα

έτσι πρέπει να σκεφτώ

σε συνάντησα τυχαία

ήταν λάθος να δεθώ.

Βρήκα τρόπο να ξεφύγω

στον εαυτό μου το χρωστώ

πόσο βιάστηκα μαζί σου

και τώρα ξέρω πια δε θα σε ξαναδώ

ξέρω πως, δεν είσαι πια εδώ

τα' όνειρο τελειώνει κάπου εδώ

κάπου εδώ.

Πίστεψα τα λόγια που 'χες πει

πιάστηκα απ' το τίποτα γιατί

μ' άφησες να ελπίζω πως εσύ

ήσουν για μένα.

Στίχοι: Γιώργος Μυλωναδάκης & Σταύρος Μυλωναδάκης 
Μουσική: Γιώργος Κωνσταντινίδης

Κάθοδος των Mυρίων - Παραμύθια του βορρά

Γλυκιά του ήλιου μοναξιά 

κέρνα τους ποιητές φτερά

Πύρινα βέλη τόξα και βιολιά 

να ‘ρθουν να σκορπίζουν την αγγελομυρωδιά

και

Πάνω σου να, να πετώ ξανά 

πέρα από κάμπους και βουνά

Πάνω σου να, να πετώ ξανα

στα παραμύθια του βορρά

Βγαίνει ο ήλιος και μου χαμογελά 

πίσω απ’ του κάστρου τα τείχη τα ψηλά

Ηχούν οι σάλπιγγες μέσα μου βαθιά 

και τα παράξενα τις κόλασης πουλιά

και

Πάνω σου να, να πετώ ξανά 

πέρα από κάμπους και βουνά

Πάνω σου να, να πετώ ξανα

στα παραμύθια του βορρά

Κεριά στην ακροθαλασσιά 

γι’ αυτούς που δεν που δεν υπάρχουν πια

Ζεστός αγέρας και βίρα τα πανιά 

για να βουλιάξω στης αβύσσου την πυρά

και

Πάνω σου να, να πετώ ξανά 

πέρα από κάμπους και βουνά

Πάνω σου να, να πετώ ξανα

στα παραμύθια του βορρά

Σε περιμένω - Δημήτρης Κοργιαλάς Feat. Ραλλία Χρηστίδου

Εγώ που σ’ έμαθα να ανάβεις το φεγγάρι

Και να κοιτάζεις μες το φως τη σιωπή σου

Δεν ζω μαζί σου..

Και μες  στη σταχτή ,απ τη γη σου περιμένω

Σε περιμένω..

Σε ένα κομμάτι ουρανό που σου έχω χτίσει

Βλέπω τ’ αστερία και στα μάτια μου τα δένω

Ήπια το φως σου ,είμαι δικός σου

Σε περιμένω…

Απ την ζωή σου έκλεψα

Κάρδια μου την σιωπή σου

Να ζω μακριά σου ,μα να ζω

Λες και είμαι γη μαζί σου

Εγώ που έσταζα τον ήλιο στα μαλλιά σου

Λες και χωρούσε το όνειρο σου σε ένα βλέμμα

Δε ζω μ’ εσένα ..

Σε αυτό τον πόλεμο κάρδια μου και αν πεθαίνω

Σε περιμένω…

Και αφήνω πάντα τον καφέ σου να κρυώσει

Και εκεί που ξέρω πως δεν εσύ τον παίρνω

Ήπια το φως σου ,είμαι δικός σου

Σε περιμένω…

Απ την ζωή σου έκλεψα

κάρδια μου την σιωπή σου

Να ζω μακριά σου ,μα να ζω

Λες και είμαι γη μαζί σου

Εγώ κρυφά που σε κοιτούσα να κοιμάσαι

Να κρύβεις μέσα σου βαθειά την δύναμη σου

Δεν ζω μαζί σου..

Μα την σκιά σου αγκαλιά τα βράδια παίρνω

Σε περιμένω…

Απόψε παίζει την ταινία που σ’ αρέσει

Θα μαγειρέψω φως μου κάτι αγαπημένο

Ήπια το φως σου ,είμαι δικός σου

Σε περιμένω…

Απ την ζωή σου έκλεψα

κάρδια μου την σιωπή σου

Να ζω μακριά σου ,μα να ζω

Λες και είμαι γη μαζί σου

Και έκανα φως μου μιαν ευχή

Στο φως μπροστά να μένω

Και εσένα μέχρι να χαθώ

Εδώ να περιμένω…

Μουσική : Δημήτρης Κοργιαλάς

Στίχοι : Σταυρός Σταύρου

ΜΑΝΟΣ ΞΥΔΟΥΣ-ΡΑΒA'I'ΣΙ

Ο Νώντας έφερε χασίσι

Ο Στέλιος μελί και χαλβά

Και άρχισε το ραβαΐσι

Στο μαγαζί του Βαραββά

Γέμισε ο Πειραιάς ντουμάνι

Ταμπούρια και Αγία Σοφιά

Και πλάκωσαν και οι Πολισμάνοι

Και τα έκαναν γυαλιά καρφιά

Το μαυράκι σκέτο μύρο

Και οι μάγκες γύρο γύρο

Να φουμάρουνε αβέρτα

Με τα ζάρια στη κουβέρτα

Δεν κλαίω για το ραβαΐσι

Που σχόλασε κακήν κακός

Κλαίω μοναχά το χασίσι

Που πηρέ ο αξιωματικός

Το μαυράκι σκέτο μύρο

Και οι μάγκες γύρο γύρο

Να φουμάρουνε αβέρτα

Με τα ζάρια στη κουβέρτα

Στίχοι – Μουσική : Μάνος Ξυδούς

Δημήτρης Κοργιαλάς - Άντε και γ@μήσου

Κόκκινοι δρόμοι και βαθιά τσιμέντα
Και ένα γιατί που έχει γεύση μέντα
Δένει ένα κόμπο στο λαιμό στολίδι
Και της σιωπής μου ψάχνει το αντικλείδι
Βαδίζω με ένα αντίσκηνο στην τρελά
Ταξιδευτής με άχρηστη προπέλα
Αθηνά Μποχουμ διό τσιγάρα δρόμος
Πάνω στο σώμα διό τσουβάλια πόνος εεειιιι…

Άγευστοι μάνατζερ και τραπεζίτες
Τσιράκια όψιμα και πρώην KΝιτες
Όσα κατέκτησα και απλά τα αξίζω
Με επιδοτούν τώρα να τα βρίζω
Σταυρώθηκα στο Σύνταγμα καργιολα
Και εσύ αμέσως έφαγες την φόλα
Πως είμαι εκεί γιατί απλά ποζάρω
Και πρωτοσέλιδες στιγμές γουστάρω…

Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών στο βάθος
Έβαλα στοίχημα πως ήταν λάθος
Που και το μέλλον μου εντός σχεδίου
Με χημικά στην Πανεπιστήμιου
Και τερματίζω και δεν ξεκινάω
Και αντιστέκομαι και προσπερνάω
Μα αφού είμαι αόρατος για κάθε νόμο
Το εξοχικό μου χτίζω πια στο δρόμο εεεειι….

Μιλάω γλωσσά που δεν την θυμάσαι
Ακούω φωνές που λένε ότι φοβάσαι
Ενώ σε λάδωσα δεν είσαι ωραίος
Είκοσι χρόνια μετεξεταστέος
Λεζάντες και ψηλά μπαλκόνια
Σαν ναυτικός μετράω διπλά τα χρόνια
Και αν απορείτε πως και συνεχίζω
Είμαι ατσάλι ρε και δε λυγίζω

Γιατί είμαι τεκνό του Θεού και νόθος
Και πιστολάς πρώτης γραμμής και στόχος
Λιμενεργάτης και καραβοκύρης
Πρεζάκι ,businessman και νοικοκύρης
Είμαι και μόνος μου είμαι και μαζί σου
Υπάρχω και μέσα και έξω απ την ζωή σου
Μη μου ζητάς συγγνώμη απλά θυμήσου
Και σε αγαπάω και άντε και γ@μήσου

Μουσική :Δημήτρης Κοργιαλάς
Στίχοι : Θάνος Παπανικολάου

De Facto - Χωρείς εσένα

Έγιναν όλα ξαφνικά

και ούτε που πρόλαβα να αρχίσω

Κάτι να πω να σου μιλήσω

ούτε ένα γεια

Και δεν θυμάμαι πια πολλά

μα απ την δουλεία όταν γυρνούσες

Θυμάμαι ακόμα πως γελούσες

και εγώ σε αγκάλιζα σφιχτά

Ήταν οι μέρες μας μισές

ήταν τα βράδια μετρημένα

Σαν των ανθρώπων τις ζωές

άδικες και περαστικές

Μα έμαθα να ζω χωρείς εσένα

Και δεν έχω ανάγκη πια κανέναν

Αφού δεν έχω πια εσένα

Περνά ο καιρός και είμαι πια

κοντά στα χρόνια τα δικά σου

Και νιώθω ακόμα την σκιά σου

να με ακουμπά

Θα θελα να σουνα εδώ

για να με δεις να μεγαλώνω

και να΄χα ακόμα λίγο χρόνο

για να σου πω πως σ’ αγαπώ

Είναι οι λύπες και οι χάρες

Δίο μονοπάτια μπερδεμένα

Μα των ανθρώπων οι ψυχές

δεμένες και παντοτινές

Μα έμαθα να ζω χωρείς εσένα

Και δεν έχω ανάγκη πια κανέναν

Αφού δεν έχω πια εσένα

Πριν ξημερώσει το πρωί

Σου στέλνω τούτο το τραγούδι

Να ταξιδέψει σα λουλούδι

Στου παράδεισου τα λιβάδια να σε βρει..

Κίτρινα Ποδήλατα - Μετά φόβου και πίστεως

Σε όποια σελίδα της ζωής αν ψάξεις τον Θεό να δεις

σκιάχτρα και άβυσσο θα βρεις

ράσα με μαύρα τέρατα πήραν μορφή ανθρώπου

κι ένα βιβλίο απόγνωσης η μοίρα αυτού του τόπου.

Η ελπίδα γέμισε πληγές, χορτάτοι και υποκριτές

θρησκείες διαχειρίζονται, πανάγιοι βαφτίζονται

σε λάσπη καθρεφτίζονται.

Γιο θρόνους και για ενθρόνιση μιλάνε οι ανθρωπίδες

υπνωτικό σου δίνουνε με θεϊκές φροντίδες

αφού στη μοιρασιά της γης τα αρπάξαμε όλα εμείς

στον ουρανό θα βοσκηθείς, μη χάνεις τις ελπίδες.

Αυτός ο οίκος του θεού αντί για σπίτι του λαού

με όλα τα αίσχη της ντροπής έγινε οίκος ανοχής

με εταίρες κι εταιρίες, μέτοχοι με ευκαιρίες.

Για πείτε μου. Αφέντες μου, που κράτος πλούτου γίνατε

και λόγο δε μας δίνετε, ερώτηση σας κάνω να μάθω

ερώτηση σας κάνω να μάθω πριν πεθάνω

για πείτε μου, Αφέντες μου, να μάθω πριν πεθάνω.

Πότε σας μίλησε ο Χριστός απ' το σταυρό του επάνω

για θρόνους και για Mercedes, για στέμματα στις κεφαλές

για εξοχικά χλιδάτα, για αποθέματα ευρώ, μισθούς και φεουδάτα

πότε σας μίλησε ο Χριστός απ' το σταυρό του επάνω

για στέμματα στις κεφαλές, για χρυσοκέντητες στολές

για πείτε μου. Αφέντες μου. να μάθω πριν πεθάνω

πότε σας μίλησε ο Χριστός απ' το σταυρό του επάνω

για θρόνους και για Mercedes, για χρυσοκέντητες στολές

για εξοχικά χλιδάτα, για αποθέματα ευρώ, μισθούς και φεουδάτα

πότε σας μίλησε ο Χριστός απ' το σταυρό του επάνω

για πείτε μου, Αφέντες μου, να μάθω, να μάθω πριν πεθάνω.

Σφετεριστές και έμποροι, Χριστός θα πει αγάπη και αίμα από το Γολγοθά

δώστε τα όλα στο παιδιά που συντρίβει της μοίρας η ποδιά

δε σας ανήκει τίποτα, παρά ένας χιτώνας

πάρτε το κάπως σοβαρά δώστε τα όλα στα παιδιά, αλλάζει ο αιώνας.

Κι αν στη γιαγιά βουλώσατε το στόμα μ' αποστούπια

ο ποιητής μου έμαθε «να ξέρεις, σάρκα τρούπια

δεν είν' τα νιάτα υποταγή, μα δαίμονας που σπάζει τα καλούπια»

Στίχοι: Νίκη Παπαθεοχάρη

Μουσική: Κίτρινα Ποδήλατα

Κατερίνα Μακαβού - Μια πεταλούδα

Παίρνεις και κάνεις στίχους, την κάθε σου φωτιά

Μα τα όνειρα σου μακριά

Αλλάζεις την φωνή σου ,αλλάζεις προσευχές

Και την αλήθεια σου την καις

Γυρίσεις και μοιράζεις, ψεύτικες ένοχες

Μα όλα αυτά γιατί τα λες

Χορεύεις και αγκαλιάζεις, όποιον σε επιθυμεί

Με κάθε ψεύτικη αφορμή

Φοβάσαι να μιλήσεις ,φοβάσαι να με δεις

Μα είμαι αυτό που θες να βρεις

Είμαι μια πεταλούδα, μια μηχανή στο φως

είμαι ο μίσος σου εαυτός

Τραγουδά την αλήθεια, τραγουδά την φωτιά

τραγούδησε πιο δυνατά

Τραγουδά την αλήθεια, τραγουδά την φωτιά

τραγούδησε πιο δυνατά...