Monitor - Ανθρωποι Μόνοι

Θα τους δεις να κλαίνε κρυφά ,είναι άνθρωποι μόνοι
Θα σου πουν πως είναι καλά ,μα είναι άνθρωποι μόνοι
Συχνά θα βρίσκουν χαρά ,μόνο στην δουλειά τους
Θα αγαπούν πολύ τα παιδιά ,δεν θα έχουν δικά τους

Μην τους μοιάσω πόσο φοβόμουν
Να σε είχα για πάντα ευχόμουν,και γω
Και γω που μπορεί ,να είχα σχεδιάσει αλλιώς την ζωή
Τώρα και γω τον κόσμο μου εδώ
Με μόνους ανθρώπους τον φτιάχνω και ζω

Προτιμούν να μένουν μισοί ,να μην δοκιμάζουν
Πως θα ήταν απ την αρχή ,το εγώ να μοιράζουν
Κρατούν μια θέση κρυφή ,για τον άνθρωπο τους
Για όποιον έφυγε μακριά ,και ζεί στο όνειρο τους

Μην τους μοιάσω πόσο φοβόμουν
Να σε είχα για πάντα ευχόμουν ,και γω
Και γω που μπορεί ,να είχα σχεδιάσει αλλιώς την ζωή
Τώρα και γω τον κόσμο μου εδώ
Με μόνους ανθρώπους τον φτιάχνω και ζώ
Μην τους μοιάσω πόσο φοβόμουν
Σκεφτόμουν και γω
Και γω που μπορεί να είχα σχεδιάσει αλλιώς την ζωή
Τώρα και γω τον κόσμο μου εδώ
Με μόνους ανθρώπους ,τον φτιάχνω και ζω……

Στίχοι-Μουσική: Μοnitor

Incognia - Τόσα Καλοκαίρια

Είναι μια από αυτές τις μέρες που όλα μοιάζουν δύσκολα
Και όλο γυρίζουν στο μυαλό μου τα ιδία πράγματα
Τι να είναι αυτό που με σκορπαει
Και κάνει τα βράδια μου να φαίνονται αδειανά
Γιατί ο δρόμος μου στο πίσω με πάει
Και όλο με ρίχνει ξανά στα χαμηλά

Τόσα καλοκαιριά και τόσους χειμώνες
Εικοσιδυο χρόνια εικοσιδυο αιώνες
Πόσες άδειες μέρες και άλλες τόσες νύχτες
Περίμενα μόνος, (και εσύ ποτέ δεν ήρθες)
Πόση αλήθεια και άλλο πόσο ψέμα
Τώρα, πλέον έχουν γίνει ένα
Δεν φτάσανε οι λέξει μα ούτε και οι πράξεις
Και εσύ ποτέ, ποτέ δε θα με μάθεις

Δε σε ξέρω καλά
Όμως δεν μ’ άφησες να σε γνωρίσω
Όταν εγώ ήμουν μπροστά
Εσύ με πήγαινες πάντα πιο πίσω

Τόσα καλοκαιριά και τόσους χειμώνες
Εικοσιδυο χρόνια εικοσιδυο αιώνες
Πόσες άδειες μέρες και άλλες τόσες νύχτες
Περίμενα μόνος, (και εσύ ποτέ δεν ήρθες) (x2)
Πόση αλήθεια και άλλο πόσο ψέμα
Τώρα, πλέον έχουν γίνει ένα
Δεν φτάσανε οι λέξει μα ούτε και οι πράξεις
Και εσύ ποτέ, ποτέ δε θα με μάθεις

Κάπως έτσι διαλέξαμε και οι δυο το τέλος να έρθει
Αφήσαμε πίσω ερείπια και σταχτή
Σε αλλά μήκη κύματος εκπέμπαμε μα δεν..
Το καταλαβαίναμε συνεχεία φέρναμε..
Αντίρρηση ο ένας στον άλλον και ήτανε λάθος τόσο πάθος
Έτσι λοιπών και εγώ, επαψα να σε κυνηγώ
Με ένα τραγούδι σαν αυτό, σε χαιρετώ,
θέλω να ξεχαστώ ,σε ένα παράδεισο μικρό να σκεπαστώ
με του ουρανού το μυστικό να βρω ένα καινούριο θησαυρό

Τόσα καλοκαιριά και τόσους χειμώνες
Εικοσιδυο χρόνια εικοσιδυο αιώνες
Πόσες άδειες μέρες και άλλες τόσες νύχτες
Περίμενα μόνος, (και εσύ ποτέ δεν ήρθες) (x2)
Πόση αλήθεια και άλλο πόσο ψέμα
Τώρα, πλέον έχουν γίνει ένα
Δεν φτάσανε οι λέξει μα ούτε και οι πράξεις
Και εσύ ποτέ, ποτέ δε θα με μάθεις

Δήμος Αναστασιάδης - Τρία λάθη

Μη μιλάς με το γιατί σου, δε θα βρεις
μη μιλάς με τη σιωπή σου, δε μπορείς.
Τόσο καιρό που λες ότι ελπίζεις
τόση φωνή δεν έχεις για να πεις.

Γι’ αυτό κρύψου πριν χαθείς και κάνε 3 λάθη
ένα για τον ουρανό και τ’ άλλα κάν’ τα στάχτη.
Γι’ αυτό κρύψου πριν χαθείς και χάσου πριν αλλάξεις
θα γυρίσω να σε βρω το νόημα πριν χάσεις.

Μη ρωτάς για τη ζωή σου, δε θα βρεις
μη ρωτάς για την ψυχή σου, δε μπορείς.
Τόση σκιά στα όνειρά σου μέσα
τόση φωνή δεν έχεις για να πεις.

Γι’ αυτό κρύψου πριν χαθείς και κάνε 3 λάθη
ένα για τον ουρανό και τ’ άλλα κάν’ τα στάχτη.
Γι’ αυτό κρύψου πριν χαθείς και χάσου πριν αλλάξεις
θα γυρίσω να σε βρω το νόημα πριν χάσεις. (x2)

Και κάνε 3 λάθη (πριν χαθείς)
και τ’ άλλα κάν’ τα στάχτη (πριν χαθείς)
και χάσου πριν αλλάξεις (πριν χαθείς)
πριν χαθείς…


Στίχοι: Κωνσταντίνος Ρουκάς
Μουσική: Δήμος Αναστασιάδης

Μέντορες - Όρκος

Ο έρωτας τραγούδι κι εγώ τραγουδιστής
και στίχους θα σου ψιθυρίσω
μήπως την καρδιά σου αγγίξω
εδώ να ξαναρθείς

Ο έρωτας τραγούδι κι εσύ η μουσική
αδειάζει η καρδιά μου μακριά σου
ενώ κάθε στιγμή κοντά σου
φαντάζει μαγική

Λιώνω, με μια γλυκιά ματιά σου μόνο
ο παράδεισος η γη
έλα μη λυπάσαι μόνο γέλα
ν' ακούσω μουσική

Πάντα εδώ θα μένω να σε περιμένω
τι κι αν είσαι σε μιαν άλλην αγκαλιά
μόνο η χαρά σου φίλη στην καρδιά σου
θα 'ναι της ζωής μου ελπίδα τώρα πια.

Πάντα εδώ θα μένω να σε περιμένω
τι κι αν είσαι σε μιαν άλλην αγκαλιά
μόνο η χαρά σου φίλη στην καρδιά σου
θα 'ναι της ζωής μου ελπίδα τώρα πια...


Στίχοι - Μουσική: Μέντορες

Δημήτρης Κοργιαλάς & Ευρυδίκη - Άσε με [Έτσι είναι η αγάπη]

Ποιο σκοτάδι σ’ έχει αγκαλιά
Να το φώτιζα με τα μάτια σου
Που σε πάει πες μου η καρδιά
Πάλι χάνεσαι μες τα βραδιά σου

Πάλι στη σιωπή μου πέφτω
Πέφτω σαν αστέρι στο κενό .. στο κενό
Μια σε έχω ,μια δεν σε έχω
Πες μου τι είναι αυτό που ζω εδώ .. τι είναι αυτό

Άσε με να κάνω λάθη ,Έτσι είναι η αγάπη..
Άσε με και μη φοβάσαι ,Όλα τα φρένα σπάσε..
Άσε με απλά να νιώσω ,Τα πάντα να σου δώσω..
Άσε με να ζω για σένα ,Εμείς θα μηνούμε ένα..

Ένα γέλιο δώσμου όπως χθες
Είμαι διπλά σου ..Θα είμαι πάντοτε
Διώξε από του μυαλού μου τις σκιές
Έλα μιλά μου ..Όπως άλλοτε..

Δεν υπάρχει τίποτα άλλο
Άλλο από σε να που αγαπώ.. σ’ αγαπώ
Και δεν έχω άλλο δρόμο
Άλλο απ τα μάτια που κοιτώ
Σε κοιτώ…

Άσε με να κάνω λάθη ,Έτσι είναι η αγάπη..
Άσε με και μη φοβάσαι ,Όλα τα φρένα σπάσε..
Άσε με απλά να νιώσω ,Τα πάντα να σου δώσω..
Άσε με να ζω για σένα ,Εμείς θα μηνούμε ένα..

Μύρωνας Στρατής - Ιστός

Μιλάς δυνατά
Συνωμοτείς ψιθυριστά
Μετράς τους άλλους μ' ένα βλέμμα
Πίστεψες στο δικό σου ψέμα
Σκορπίζεσαι ξανά
Στο τίποτα, στο πουθενά
Ψάχνεις να βρεις λίγη χαρά
Χωρίς να δώσεις πίσω κάτι
Πώς θες να νιώσεις την αγάπη

Κι εγώ στον δικό σου ιστό
παγιδευμένος στον τρελό σου ρυθμό
θέλω να φύγω, να τ' αφήσω όλα πίσω
μα δε μπορώ
Άδικα ψάχνω να βρω
ό,τι έχει μείνει απ' τον παλιό μου εαυτό
θέλω να σπάσω τα δεσμά και να φύγω
να σ' αρνηθώ

Χτυπάς στα τυφλά
Έπειτα φεύγεις βιαστικά
Και μένω εδώ με τη σκιά σου
Σ' ένα λαβύρινθο βαθιά
Χάνω το νήμα της καρδιάς σου

Κι εγώ στον δικό σου ιστό
παγιδευμένος στον τρελό σου ρυθμό
θέλω να φύγω, να τ' αφήσω όλα πίσω
μα δε μπορώ
Άδικα ψάχνω να βρω
ό,τι έχει μείνει απ' τον παλιό μου εαυτό
θέλω να σπάσω τα δεσμά και να φύγω
να σ' αρνηθώ

Στίχοι: Μύρωνας Στρατής
Μουσική: Μύρωνας Στρατής

Joanna Drigo - Αλλεργία στις δεσμεύσεις

Και τώρα είσαι εδώ
κι ας μου είχες πει
δε θα ξαναγυρίσεις
και τη πόρτα πίσω σου
είχες χτυπήσει

Τώρα λες είσαι καλά
μια χαρά

Κι αν και είχες
αλλεργία στις δεσμεύσεις
πρέπει να γυρίσεις σπίτι
πριν τις έξι
Πρέπει να σε βρεί εκεί
δίπλα της

Κι αναρωτιέμαι θυμάσαι
όταν τις νύχτες κοιμάσαι
κι ας μου λες πως έχουν όλα τελειώσει
και είναι αργά

Και δε με νοιάζει τι κάνεις
ούτε αν ξέρεις τί χάνεις
φτάνει μόνο όταν σε βλέπω στο δρόμο
να δείχνεις καλά

Και τώρα είσαι εδώ
και μου λες πως ξέρει
και να μαγειρεύει
και το σπίτι της με τάξη το μαζεύει

Θεέ μου εσείς είστε καλά...
μια χαρά

Κι αναρωτιέμαι θυμάσαι
όταν τις νύχτες κοιμάσαι
κι ας μου λες πως έχουν όλα τελειώσει
και είναι αργά

Και δε με νοιάζει τι κάνεις
ούτε αν ξέρεις τί χάνεις
φτάνει μόνο όταν σε βλέπω στο δρόμο
να δείχνεις καλά...