Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2009

Ονειράμα - Οι φόβοι του πρίγκιπα



Κι αν όλα τ'άλλαζα, δε θ'άλλαζα τη διαδρομή
Kι αν όλα τα'χανα, πάλι απ΄την αρχή
Παλάτια θα'χτιζα, κι ας χάνονταν σε μια στιγμή
Τραγούδια θα'κρυβα, μέσα στη βροχή..
Κι αν όλα ήσουν εσύ...
Κι αν λίγο πίστευες μπορεί ,
Οι φόβοι του πρίγκηπα, να'ταν αφορμή
Για όνειρα γλυκά και παραμύθια αληθινά
Γλυκιά μου ζωγραφιά..

Άραγε μπορεί κάθε μας στιγμή να μας αγκαλιάζει αιώνια;
Αραγε γιατί μια γλυκιά στιγμή να μη κρατάει χίλια χρόνια;

Ξεχνάς, γελάς, ποιός σου'μαθε έτσι ν'αγαπάς;
Μεθάς και την αλήθεια μας τολμάς κερνάς..
Μεσ' το σκοτάδι ξεγλιστράς
Κι εμάς, mέσα στο γκρίζο μας πετάς,
Πού πας; Ποιά ξένα μάτια θα φιλάς;
Χρωστάς.. Ενα "εμείς" μη το ξεχνάς... (χ2)

Κι αν όλα ήταν εκεί, χαθήκαμε
Μα στη στροφή πάλι βρεθήκαμε, σαν προσευχή
Σαν κύμα που η στεριά, πάντα προσμένει κι είναι εκεί
Σαν ψέμα που ήξερες μόνο εσύ..

Άραγε μπορεί κάθε μας στιγμή να μας αγκαλιάζει αιώνια
Αραγε μπορεί μια γλυκιά στιγμή να μη κρατάει χίλια χρόνια

Ξεχνάς, γελάς, ποιός σου'μαθε έτσι ν'αγαπάς;
Μεθάς και την αλήθεια μας τολμάς κερνάς..
Μεσ' το σκοτάδι ξεγλιστράς
Κι εμάς, mέσα στο γκρίζο μας πετάς,
Πού πας; Ποιά ξένα μάτια θα φιλάς;
Χρωστάς.. Ενα "εμείς" μη το ξεχνάς... (χ2)


Στίχοι: Θοδωρής Μαραντίνης
Μουσική: Ονειράμα

Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2009

Kώστας Χρονόπουλος - Κανένας τους










Μη με συγκρίνεις ,κάρδια μου με τους άλλους
Μη με συγκρίνεις μ'ακούς
Πια δεν πιστεύω ,σε ήρωες μεγάλους
Μονό σε προγραμματικούς

Κανένας τους ,κανένας τους
Δεν είναι σαν εμένα
Δεν είμαι ο καλύτερος
Μα εγώ είμαι εδώ και σ’ αγαπώ
Κανένας τους ,κανένας τους
Δεν πέθανε για σένα
Για σένα θα πεθαίνω μονό εγώ

Μη με συγκρίνεις ,το λίγο να μου δίνεις
Και θα στο κάνω πολύ

Κανένας τους ,κανένας τους
Δεν είναι σαν εμένα
Δεν είμαι ο καλύτερος
Μα εγώ είμαι εδώ και σ’ αγαπώ
Κανένας τους ,κανένας τους
Δεν πέθανε για σένα
Για σένα θα πεθαίνω μονό εγώ
Δεν είμαι ο καλύτερος
Μα εγώ είμαι εδώ και σ’ αγαπώ
Κανένας τους ,κανένας τους
Δεν πέθανε για σένα
Για σένα θα πεθαίνω μονό εγώ

Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2009

Παύλος Παυλίδης - Μόχα










Κατηφορίζαμε τις θάλασσες παρέα
και τα νησιά μας χαιρετούσαν μεθυσμένα
Μας τραγουδούσανε πουλιά παραδεισένια
ήταν ωραία η ζωή, ήταν ωραία...

Μα ξεχαστήκαμε και βγήκαμε απ' το χάρτη
και άρχισε η νύχτα πάλι νύχτα να ζητάει
Κάποιον να πάρει αγκαλιά, να του μιλάει
τον πιο μικρό, τον πιο αθώο ναύτη...

Μόχα ο τρελός, Μόχα ο σοφός, Μόχα ο πνιγμένος
Μόχα, αυτός που όσο και αν πιεί πια δε μεθάει
Μες το λιμάνι τριγυρνάει μαγεμένος
Μόχα, αυτός που όλο τα κύματα κοιτάει...

Μόχα ο τρελός, ο σοφός, ο τελειωμένος
Μόχα, αυτός που τον ξεχώρισε η Μοίρα
Τρέχει απ' τα μάτια του η σκουριά και η αλμύρα
Μόχα, αυτός που τραγουδάει ευτυχισμένος...

Ξέρω τα κύματα μια μέρα αυτά τα βράχια
θα τα διαλύσουν, θα τα κάνουν όλα σκόνη
Θα 'ρχεται 'κείνο το κορίτσι να ξαπλώνει
πάνω στην άμμο και θα τραγουδάει τάχα...

Ότι θα έρθω από μακριά και 'γώ σε λίγο,
ότι θα μείνουμε εκεί μαζί για πάντα
Αντίο θάλασσες και κύματα σαράντα,
θα λέω ψέματα πως δε θα ξαναφύγω...

Έρχεται ο Μόχα ο τρελός πάλι χαμένος,
κοιτάει τις άγκυρες και όλο φωνάζει "βίρα!"
Μέσ' στο λιμάνι τριγυρνάνει μαγεμένος
Μόχα, η σκουριά η σκουριά και η αλμύρα...

Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2009

Rous - Eξερέσεις (Ρούς)










Το ξέρεις μ’αρέσεις
Μα μην με πιστέψεις
Σ’ αυτόν τον κόσμο που μόνος μου ζω
Δεν υπάρχουν κανόνες
Μα μονό εξαιρέσεις..

Η μέρα κυλάει
Για να έρθει η επόμενη να φέρει σκέψεις με άλλο αέρα
Και πριν να πιάσεις το νόημα περνάει
Στην αγκαλιά μου έλα
Είναι καλύτερη από της πόλης η δική μου η τρελά
Μα πρόσεξε μην μείνεις εκεί..

Το ξέρεις μ’αρέσεις
Μα μην με πιστέψεις
Σ’ αυτόν τον κόσμο που μόνος μου ζω
Δεν υπάρχουν κανόνες
Μα μονό εξαιρέσεις..

Και ψάχνεις για κάτι
Σε ένα φιλί σε μια μάτια
σε ένα χαμόγελο σε ένα άδειο κρεβάτι
Κι ας ξέρεις τίποτα δεν θα είναι εκεί
Μα η αγάπη είναι εδώ
Χτυπήσει την πόρτα μας και μείς σαν μια γροθιά τον όνειρο της
Και αυτή μας δείχνει το άσχημο πρόσωπο της

Το ξέρεις μ’αρέσεις
Μα μην με πιστέψεις
Σ’ αυτόν τον κόσμο που μόνος μου ζω
Δεν υπάρχουν κανόνες
Μα μονό εξαιρέσεις

Άδειο το βλέμμα
Ο πόνος μέσα στο μυαλό ,μέσα στο σώμα και στέμμα
Να μην το δείξεις να μην μου το πεις
Μα φύγε αργά
Για να τραβήξουμε ξανά και οι διό σε αντιθέτους δρόμους
Τι και αν πονάω..; τι και αν πονάς;;

Το ξέρεις μ’αρέσεις
Μα μην με πιστέψεις
Σ’ αυτόν τον κόσμο που μόνος μου ζω
Δεν υπάρχουν κανόνες
Μα μονό εξαιρέσεις…

Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2009

Ελεωνόρα Ζουγανέλη - Φεύγω για μένα μια φορά










Και τώρα πως φεύγουνε
το βήμα πως κάνουνε μπροστά
τα μάτια πως κλείνουνε σ' αυτό που αγάπησε η καρδιά
είναι η μεγάλη ώρα να πεις το μένω ή το ζω
στη πόρτα απλώνω τα χέρια και θα βγω

Φεύγω για μένα μια φορά
Μια φορά για μένα
Μα όπου κι αν πάω η καρδιά
με γυρνάει σε σένα

Και τώρα πως φεύγουνε
που εγώ δε σου έφυγα ποτέ
το σώμα πως λύνουνε να τρέξει για το μεγάλο ναι
όσο ήμουνα μαζί σου ένιωθα μοναξιά
μα τώρα,τώρα είμαι μόνη αληθινά

Φεύγω για μένα μια φορά
Μια φορά για μένα
Μα όπου κι αν πάω η καρδιά
με γυρνάει σε σένα

Αυτά είναι τα δύσκολα
Αυτά είναι τα δυνατά
Να πεις για μια φορά δε γυρίζω αληθινά
Αυτά είναι τα δύσκολα
Αυτά είναι τα απίστευτα
Να πεις για μια φορά θα τραβήξω αντίθετα


Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης
Μουσική: Cocciante Riccardo & Gaudi & G. Irene

Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου 2009

Ελένη Πέτα & Ησαϊας Ματιάμπα - Σ' αγαπάω φώς μου










Έφυγες μα μένει η φωνή σου
το χαμόγελό σου κι η αναπνοή σου
τώρα μένω μόνη κι όλα με πονάνε
η μέρα χαράζει για να σε θυμάμαι

Κι η ζωή μου μοιάζει
σύννεφο που βρέχει
στη μικρή οθόνη
του δικού μου κόσμου
οι σταγόνες πνίγουν
όνειρα κι ελπίδες
μα εσύ μου είπες
σ' αγαπάω φως μου...

Λείπεις κι όμως είσαι πάντα εδώ
σ' ένα όνειρο που 'χω ακόμα ζωντανό
στη καρδιά μου ένα σ' αγαπώ κρυμμένο
να ξέρεις πως θα σε περιμένω

Κι η ζωή μου μοιάζει
σύννεφο που βρέχει
στη μικρή οθόνη
του δικού μου κόσμου
οι σταγόνες πνίγουν
όνειρα κι ελπίδες
μα εσύ μου είπες

Στίχοι: Γιώργος Τζιβάνης
Μουσική: Ησαΐας Ματιάμπα

Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου 2009

Ακέστορες - Η βροχή










Έξω βρέχει και φυσάει
Αγαπάς με δεν σου φτάνει
Τα λεπτά την ώρα φέρνουν
Και ο χρόνος να κυλάει
Και εγώ σκάφτομαι πω θα’ταν
Αν θα ήμουν στο Μανχάταν
Το παγκάκι βρεγμένο
Το λουλούδι ποτισμένο, αααα….

Η βροχή αργοκυλάει
Και ο αέρας σιγοντάρει
Έπεσαι και ο κεραυνός
Και με πιάνει πανικός
Και η βροχή να καθρεφτίζει
Την ψυχή μου που τρικλίζει
Σαν μια πόρτα ατσαλένια
Σε νησιά παραδεισένια…

Και εγώ δάκρυ χύνω
Δάκρυ πικρό
Ο αέρας το παίρνει
Και το αφήνει στο κενό
Πόσο θα’ θελα να’ σουν
Εδώ διπλά κοντά
Να τραυλίζω να νιώθω
Την αγάπη ξανά , ααα…

Η βροχή αργοκυλάει
Και ο αέρας σιγοντάρει
Έπεσαι και ο κεραυνός
Και με πιάνει πανικός
Και η βροχή να καθρεφτίζει (x2)
Την ψυχή μου που τρικλίζει
Σαν μια πόρτα ατσαλένια
Σε νησιά παραδεισένια…